2018, സെപ്റ്റംബർ 28, വെള്ളിയാഴ്‌ച

മാപ്പ്!

മാപ്പ്! അതല്ലാതെയിനി എന്തു ഞാൻ പറയട്ടെ,
നിന്നെ നീയായറിഞ്ഞതിന്,
നിന്നിൽ എന്നെ തിരഞ്ഞതിന്
ഒടുവിലീ നിഴൽ വീണ വഴിയിൽ
പെയ്യാൻ വെമ്പുന്ന നിൻ കണ്ണിൽ നോക്കി
ഒരു വാക്കും മിണ്ടാതകന്നതിന്!
മാപ്പ്!എല്ലാം പൊറുക്കട്ടെ കാലം!

ആദ്യമായ് കണ്ടതും മിണ്ടിയറിഞ്ഞതും
പിന്നെയുമേതോ നിലാവിൻ ചോട്ടിലെ
ഊഞ്ഞാലിലാടാൻ തമ്മിലടിച്ചതും
അത് കഴിഞ്ഞേതോ രുചിയുടെ കൂട്ടിനായി
വീണ്ടുമിണങ്ങി മധുരം നുകർന്നതും
മറക്കില്ലായെങ്കിലും ഓർക്കാതിരിക്ക നീ!
മാപ്പ്!എല്ലാം പൊറുക്കട്ടെ കാലം!

ജീവിതപാതയിൽ വെളിച്ചമായി നിന്നൊരാ
വഴിവിളക്കുകളിന്ന് പടുതിരി കത്തിയമരുമീ
കാഴ്ചയിൽ പൊള്ളുന്ന നോവിന്റെ മേലിറ്റു വെള്ളമായ്
സ്വയം വീണുരുകാൻ ഞാൻ പോയേ തീരു!
ആ അഗ്നിയിൽ വീണു നീ നീറുന്ന നൊമ്പരം
കാണാതിരിക്കാൻ നാം അകന്നെ തീരൂ!
മാപ്പ്!എല്ലാം പൊറുക്കട്ടെ കാലം!

പിരിയും മുന്നേയീ സായന്തനത്തിൻ
കുളിരോർമയിൽ നിന്നൊന്നു പറയട്ടെ ഞാൻ
നീയായിരുന്നെന്റെ ജീവനും ജ്യോതിയും
നീയായിരുന്നെന്നിൽ നിറഞ്ഞ ഭാവം!
നിന്നിൽ തുടങ്ങി നിന്നിലൊടുങ്ങുമെൻ
സന്തോഷസ്നിഗ്ദ്ധമാം വേണുഗാനം!

ഇനിയും നാം കാണും തമ്മിൽ ചിരിക്കും
വീണ്ടുമൊരു മായികവലയം തീർക്കും
കൈ കോർത്ത് നീങ്ങുവാൻ നാം കണ്ട
സ്വപ്നത്തിൻ ഇരുകരയിൽ നിന്നും കൈ കൊടുത്തകലും.
അന്നും നിന്നുള്ളിൽ കണ്ണീർനനവായ്
മറ്റാരുമറിയാതെ എൻ സ്വരം പാടും -
മാപ്പ്!എല്ലാം പൊറുക്കട്ടെ കാലം!

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ